Wanneer ben je milieubewust?

Ik betrap mijzelf de laatste tijd op een soort vreemd gevoel, alsof ik de wereld anders bekijk. Na een tijdje nadenken is dit misschien ook niet zo vreemd. Voor mijn gevoel is de wereld, of eigenlijk de maatschappij, zo erg verandert dat ik niet meer weet hoe ik mij “goed” moet gedragen. Dit klinkt natuurlijk ontzettend raar, maar eet ik goed als ik gewoon gevarieerd eet of kom ik daar tegenwoordig niet meer mee weg? Moet ik mijzelf terecht wijzen op het feit dat ik ontzettend kan genieten om nieuwe papieren boeken te kopen, of ben ik dan milieuonvriendelijk bezig? Zo racen er nog wel honderden andere vragen door mijn hoofd en durf ik bijna niet meer uit te komen voor wie ik ben, bang om iemand te passeren.

Liever vegan of toch gebalanceerd.

Dit is natuurlijk een persoonlijke kwestie, maar toch kan ik de gedachte niet van mij afschudden dat de maatschappij zon volledige twist heeft gemaakt in ons volledige doen en denken. Van vroeger uit ben ik gewend dat zolang je maar goed gebalanceerd eet en van alles een beetje binnen krijgt je eigenlijk niet mis kan gaan met eten. Toch durf ik niet meer hardop te zeggen dat ik alsnog vlees en vis eet. Begrijp me niet verkeerd, ik heb het geprobeerd om mezelf aan een volledig vegan dieet te zetten, maar tevergeefs. Ik mis toch iets van een beetje extra bite. Hiermee wil ik helemaal niet zeggen dat ik het niet eens ben met het dieet, alleen dat het mij zover nog niet volledig is bevallen.

Wanneer is iets ooit genoeg?

Tuurlijk geef ik om de natuur en heb ik zeker zo mijn aanpassingen gemaakt om meer bewust om te gaan met verschillende aspecten. Toch krijg ik nog steeds altijd het gevoel dat er altijd wel iets nieuws bij komt of dat het niet genoeg is. Zo heb ik een nieuwe afvalcontainer gekocht om zo mijn afval juist te scheiden, douch ik korter, ga ik alleen te voet of met het OV naar mijn eindbestemming en nog vele aanpassingen meer. Ik krijg alleen heel sterk het gevoel dat met alles dat ik aanpas, er weer iets nieuws komt wat ook nog moet veranderen. Daarnaast zijn alle meningen zo sterk verdeeld dat het onmogelijk is om ook maar een deel ervan tevreden te houden.  Zo durf ik bijvoorbeeld geen nieuwe boeken te kopen. Het was altijd mijn all time hobby, maar omdat boeken ook papier betekend durf ik over het kopen hiervan geen uitspraken hardop over te doen. Soms vraag ik mij af of ik de enige ben, want wanneer is iets genoeg?

Geef een reactie